Ürtiker ve anjioödem
Ürtiker ve anjioödem: Ürtiker ve angioödem hastalarının % 79'unda neden bulunamazken, hastalığın ortaya çıkışında % 11-21 oranında psikolojik etmenlerin doğrudan rolü olduğu ve % 24-68 oranında da kolaylaştırıcı rol oynadığı bildirilmektedir (Champion ve ark. 1969, Michaelsson 1969). Ağır emosyonel stres nedeni ne olursa olsun ürtikeri alevlendirmekte, deprem gibi yıkıcı olaylar ise hastalığı başlatabilmektedir (Arnold ve ark. 1990, Stewart ve Goodman 1989). Ürtiker olgularının % 51'inde stresli yaşam olayları ile hastalık başlamakta, bu oran kolinerjik ürtikerde % 77, dermografizmde ise % 82'ye ulaşmaktadır (Czubalski ve Rudzki 1977). Bu hastalarda depresyonun da sık görüldüğü ve depresyon şiddeti arttıkça ürtiker plaklarının daha fazla kaşındığı belirtilmiştir (Gupta ve ark. 1994). Kişilik özelliği ile hastalık eşleştirildiğinde bu hastaların öfke ve düşmanlıklarını çok dile getiremedikleri ve diğer insanlardan onay alma ihtiyaçlarının fazla olduğu belirtilmiştir (Juhlin 1981). Ünal ve arkadaşları (1991) kronik ürtiker hastalarında anksiyete ve depresyonun üç kat fazla olduğunu belirtirken Topal ve arkadaşlarının yapmış olduğu bir çalışmada kronik ürtiker hastaları ile kontrol grubu arasında depresyon, anksiyete ve kişilik bozuklukları açısından farklılık saptanmadığı ancak bekar, kadın, bedensel hastalığı olmayan ve ilaç kullanmayan olgularda ve ailesinde psikiyatrik hastalık olanlarda belirli kişilik bozukluklarının anlamlı oranda yüksek olduğu belirtilmiştir (2004).
http://www.psikoloji.gen.tr/modules.php?name=News&file=print&sid=350
